Mostrando entradas con la etiqueta Autoestima. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Autoestima. Mostrar todas las entradas

Como mellorar a autoestima dos nosos fillos e fillas

Hoxe, 20 de febreiro, tivemos a oportunidade de gozar da charla impartida por Noelia Romero (integradora social) sobre como mellorar a autoestima dos nosos fillos e fillas.

Foi unha interesante e amena charla na que puidemos aprender moitas cousas que facilitarán o noso traballo como pais e nais.




























Charla "Como mellorar a autoestima dos nosos fillos e fillas"

 O vindeiro mércores 21 de febreiro, a educadora social Noelia Romero impartirá unha charla online sobre como mellorar a autoestima dos nosos fillos. A charla será online e aberta a todas as familias con fillos/as en Educación Primaria, (aínda que se algunha familia de Infantil ou a ESO tamén desexa participar tamén será benvida).

Agardamos a vosa presencia.





Consellos para que a apariencia non afecte tanto á autoimaxe das rapazas


Autoría: Sara Tarrés
Republicado con autorización de https://www.mamapsicologainfantil.com

Generalmente, las niñas se sienten bien con la forma como se ven pero a medida que crecen este sentimiento puede ir modificándose por diferentes factores. Hoy trataremos uno de ellos. El tamaño de los pechos y cómo este puede influir negativamente en la autoimagen de las niñas.
Una de las principales cuestiones que llaman la atención de algunas niñas en su pubertad y más adelante en su adolescencia y juventud es el tamaño de los pechos de las mujeres que ven a su alrededor. Sobre todo en los medios de comunicación y canales de youtube. Un tema que como padres debemos saber tratar y orientar en caso que veamos cierta preocupación por la imagen corporal de nuestras pequeñas.

Aspecto físico y autoimagen de las niñas

La imagen es parte importante en la vida de todos. Cuando nos sentimos y vemos bien, parece que nuestra autoestima aumenta y tenemos mayor seguridad en nosotros mismos. ¿Quién no se ha sentido alguna vez con el guapo subido y ha desplegado mejor sus recursos personales y habilidades sociales? Muchos de nosotros ¿Verdad? Ahora bien, tener buena salud en esta materia pasa por haber disfrutado de una infancia donde haber podido desarrollar un buen autoconcepto y una sana autoestima en este aspecto, sobre todo en el caso de las niñas.

El tamaño de los pechos es uno de los temas donde la sociedad se enfoca con mayor ahínco y esto hace parecer que sea indispensable para alcanzar el éxito. La realidad es que someterse a una operación aumento de pecho no tiene nada de malo, siempre y cuando se haga con una buena orientación y no como una acción para complacer el gusto de terceros.
Lo primero en este ámbito es considerar que cualquier tipo de cirugía debe ser administrada por profesionales. En el caso del aumento de pecho, los que se encargan de esta labor son los cirujanos plásticos. Pero además hace falta valorar todos los aspectos que estarán involucrados en este tema. De manera que no es nada a tomarse a la ligera.
Las operaciones de este tipo tienden a durar entre 1 y 1 hora 30 minutos, son hechas con anestesia general, se necesita un tiempo de recuperación de 2 semanas y si se ha hecho con profesionales de mucha experiencia y que utilicen equipos de buena calidad, los resultados se verán muy naturales y serán duraderos. A este tipo de trabajo se le conoce como mamoplastia.

La influencia de la televisión

Uno de los principales retos a los que se ven sometidos los padres de hoy, es a la influencia que tiene la televisión en la vida de sus hijos. Si bien es cierto que se han creado canales de televisión con programas infantiles muy orientados a la educación en valores y el aprendizaje, también están aquellos que no ejercen un papel tan positivo para su desarrollo.
Sin embargo, ni siquiera hace mucha falta que se dediquen a ver telenovelas o películas, pues es bastante fácil darse cuenta (incluso para ellos) sobre el prototipo de mujer que domina la escena dentro de las películas, series, etcétera; siempre hermosas, con buenos pechos y buen cabello.
Lo lógico es que esto vaya creando una percepción distorsionada y errada del conjunto de la población que habita en este planeta y de cómo serán ellas cuándo crezcan. Si no se genera una orientación adecuada, los efectos negativos de esta idea podrían ser devastadores a nivel emocional a lo largo de su desarrollo.

El interés por “corregir” desperfectos

Llegadas a cierta edad, las niñas empezarán a sufrir evidentes cambios a nivel corporal, les llegará la menstruación, y con ella, el paso del cuerpo de niña a uno más formado estilo mujer. Algunas niñas alcanzan esta etapa pasados los 12 años, pero a algunas otras les toca afrontarlo incluso desde los 6 o 7 años (aunque no es lo más frecuente). Lo común es llegar a la pubertad entre los 9 y 12 años. Este es el momento en el que la autoimagen de las niñas va a empezar a cambiar.
A partir de este momento, la aceptación social se vuelve más necesaria y los pequeños «defectos» que se posean se empezarán a percibir con mayor fuerza. De ahí que se interesen por buscar información sobre los procesos quirúrgicos que pueden ayudar a corregir esos puntos que les disgustan.
En caso de que mamá esté planificando realizarse algún procedimiento, como una elevación de pecho, valdría la pena incluir a las niñas en estos preparativos y explicar de forma correcta y ajustada a su edad que es un asunto que se hace por interés personal de forma exclusiva o por alguna cuestión de salud, pero no por hacer felices a otros.
También se les puede hablar sobre que éste es un procedimiento quirúrgico que busca recolocar las glándulas mamarias y eliminar la piel que haya quedado sobrante por una acción normal de la flacidez, y que se hace cuando ya se es adulta, siempre buscando la mejor atención médica.
Es buena idea darles la advertencia de que para realizarse este tipo de procedimientos hay que gozar de muy buena salud y someterse a exámenes previos para asegurar que todo marcha bien. Además, como cualquier operación, se debe pasar por un proceso de recuperación adecuado para asegurar una buena salud y un buen resultado en el procedimiento.

Pautas para asegurar una buena autoestima en las niñas

Reforzar la autoestima de las niñas es una actividad que corresponde a las personas adultas que tengan alguna relación con ellas, principalmente es una labor que corresponde a sus padres.
Los especialistas en la materia recomiendan trabajar con mucho esmero los siguientes puntos:
  • El valor de la persona qué es y no de lo que tiene. Esto se refuerza a través de mensajes y acciones que demuestren que se tiene confianza en ella y que todo lo que se proponga lo puede obtener.
  • La necesidad de amor en todo el camino. Sin importar la edad, sentirnos amados es una necesidad, pero en los niños esto es aún más importante para asegurar buena estabilidad emocional.
  • La planificación de retos y las felicitaciones tras la superación. Motivarlos a tener metas y apoyarles a cumplirlas es una de las acciones que puede ayudar a nutrir mucho más su autoestima y a mejorar el autoconcepto. Complementar esto con felicitaciones por superarlos ayuda mucho más, aunque debe hacerse con palabras apropiadas, sin que parezca exagerado.

El control sobre el tema de la perfección. Esto apunta al tema físico que tratamos, pero también a todas las demás áreas. Así como una niña no necesita crecer pensando que el pecho de 90 cm es el único que vale, tampoco debería hacerlo pensando que el 10 es la única nota que puede obtener en el colegio.
La base para una buena salud psicológica parte desde la infancia. Desear retocar alguna zona del cuerpo, como el pecho, no tiene nada de malo, pero hay que asegurarse que se siga la ruta más segura para hacerlo, pues no sólo es una cuestión de daño emocional, sino que puede volverse un problema de salud serio si se hace bajo malas praxis médicas.

Charla sobre autoestima

O vindeiro xoves día 30 de novembro, ás 15:00 horas
terá lugar unha nova charla da nosa Escola de Pais.
Marta Lloves,
profesora de Primaria e Ed. Especial, terapeuta educativa e especialista en traballo con familias,
falará de:
 AUTOESTIMA


A autoestima é o sentimento valorativo do noso ser, do noso xeito de ser, de quen somos nós, do conxunto de trazos corporais, mentais e espirituais que configuran a nosa personalidade. Esta apréndese, cambia e podémola mellorar. É a partir dos 5-6 anos cando empezamos a formarnos un concepto de como nos ven os nosos maiores (pais, mestres), compañeiros, amigos, etcétera e as experiencias que imos adquirindo.

Cando un neno ten unha boa autoestima, sábese valioso e competente. Entende que aprender é importante, co cal non sentir diminuído cando necesita axuda. É responsable, comunícase ben e é capaz de relacionarse adecuadamente con outros. Un neno con baixa autoestima non confía en si mesmo e polo tanto tampouco nos demais. Adoita ser tímido, hipercrítico, pouco creativo e en ocasións pode desenvolver condutas agresivas, de risco e desafiantes. Isto provoca rexeitamento nos demais, o que á súa vez repercute na súa autovaloración.


A esta charla están invitados/as todos os pais e nais
de alumnos/as de Ed. Primaria e ESO 

Vitaminas Emocionais para os nosos fillos, para reforzar a súa autoestima e autoconfianza


Autoría: Sara Tarrés
Republicado con autorización de: http://www.mamapsicologainfantil.com 


  
Hace unos días y gracias a la inspiración del Emocuaderno de Cristina Gutiérrez Lestón, un manual sobre educación emocional en casa reseñado en este mismo blog, estoy poniendo en práctica un recurso que quiero compartir con tod@s vosotr@s. Yo les llamo vitaminas emocionales, porque las tomamos con el desayuno y nos ayudan a empezar el día con una dosis extra de energía positiva y buen humor. ¿Tú ya tomas las tuyas o todavía no las conoces? Si aún no las tomas hoy te las recomiendo en este post donde te cuento qué son estas vitaminas emocionales, cómo se las ofrezco a mis hijos y para qué sirven. ¿Te apetece seguir leyendo y aprender un poco más sobre educación emocional?  Si es así, no te vayas y sigue leyendo, espero no defraudarte y poder inspirarte del mismo modo que el Emocuaderno me inspiró a mí.

Vitaminas emocionales, lo que tus hijos necesitan

Las vitaminas emocionales que estoy empezando a crear son pequeñas tarjetas que contienen en una o dos frases un alto contenido de motivación, de confianza, de respeto, de orgullo, de amor…
El objetivo que persigo no es otro que fortalecer los vínculos con mis hijos pero también reforzar su autoestima sin elogios vacíos.
Cada mañana al lado de la taza de desayuno o en los pies de su cama mis hijos encuentran una pequeña tarjeta que les he escrito antes de despertarles. En ellas intento destacar siempre algún esfuerzo que han realizado el día anterior, para ello debo estar muy atenta a lo que me explican y lo que hacen, pero también cómo se sienten o se han sentido a lo largo del día.

Son pequeñas píldoras motivadoras, un pequeño empujón, una dosis extra de cariño, de amor, de dulzura..

Son también un pequeño recordatorio de lo importantes que son para nuestras vidas, dejando constancia escrita de lo que significan para nosotros.
De este modo se despiertan con ganas de saber qué les he escrito esa maña, qué es lo que destaco de cada uno de ellos.

Se trata de descubrir las fortalezas de nuestros hijos, en qué destacan, en qué brillan pero también debemos hacerles conscientes de qué es lo que puede apagar su luz. Al dejarlas por escrito todas las cualidades que reconocemos en ellos, en forma de bonita nota con la fecha en la que la hemos realizado, les dará la posibilidad de recuperar estos mensajes cuando se sientan abrumados, colapsados o perdidos.

Tipos de mensajes que puedes dejar 

Eres un niño inteligente, cariñoso y amable. Deja que estas cualidades brillen y no se apaguen por el miedo. Te queremos mucho.

Enhorabuena por las notas, sabíamos que podías hacerlo. Confiamos en ti y en tu responsabilidad. Felicidades.


Vitaminas emocionales, prospecto

Composición
Con extracto de puro amor incondicional y paciencia infinita. Alto contenido de motivación, confianza, respeto y tolerancia.

Cuándo tomar las vitaminas emocionales
Ideales para esos momentos de bajón en los que los lazos materno-filiales están un poco alterados y necesitamos reforzar los vínculos o fomentar la autoestima de nuestros hijos.
Son especialmente efectivas tras alguna discusión o conflicto. O en caso de falta de confianza.

Cómo tomarlas
Niños de 5 a 12 años: Se recomienda tomarlas con el desayuno, sentados en la mesa con un vaso de leche, zumo, cereales o una buena tostada. Leerlas en voz alta y clara en caso necesario. Tienen mejor efecto acompañadas de un beso y un abrazo.
Preadolescentes y adolescentes: Tomar antes de acostarse. En este caso debemos dejarlas bajo la almohada y permitir que el niño las descubra y las tome con la calma de la noche para que reflexione sobre el mensaje vitamínico.

Dosis recomendada:
1 al día al principio del tratamiento durante 7-10 días.
Espaciar el tratamiento tomando una cada dos días, para acabar con una cada vez que se sienta la necesidad.

Generan adicción y dejan de ser efectivas.

Contos para fortalecer a autoestima

Tres contos para fortalecer a autoestima dos nosos fillos e fillas:
El viaje de Teresa de Raquel Míguez
El rugido de la camioneta de Clara Redondo
Ese lugar donde nacen los gritos de Esperanza Fabregat
Estes contos están editados por CEAPA (Confederación Española de Asociaciones de Padres y Madres de Alumnos), e son unha boa excusa para dialogar e falar cos nosos fillos.

Para ler ou descargar, preme na portada:


Ensina ao teu fillo/a a ser máis autónomo

Republicado con autorización de: http://www.educapeques.com/

El niño autónomo: La autonomía es un valor que todo padre y madre debe inculcar en sus hijos ya que esto construye adultos íntegros y autosuficientes.
A la hora de hablar de autonomía es importante pensar también que esta está ligada íntimamente con la responsabilidad. Si bien es cierto que a menudo actuamos sobreprotegiendo a nuestros hijos, también es importante comenzar a regular esta actitud ya que no es beneficiosa para ellos. De hecho una de las creencias más comunes es pensar que nuestros hijos no pueden ser responsables. Sin embargo es necesario que ellos (en forma gradual y dependiendo de las edades que tengan) comiencen a tomar mínimas responsabilidades.

Beneficios de un niño autónomo

Como mencionamos más arriba un niño adulto se convertirá en un adulto independiente y responsable.
Por otra parte generamos en él confianza. Esto elevará su autoestima y potenciará el desarrollo de un tipo de personalidad madura.
Pero ¿De qué modo se logra la autonomía? Con estrategias de análisis, planificación y reflexión. Veamos en detalle estos puntos para enseñar a ser un niño autónomo:

Enséñale a pensar por sí mismo

Un niño que pueda tener un discernimiento sobre cada situación, será un adulto preparado para poder pensar por sus propios medios, evaluar cada situación y poder comprender cada situación con una evaluación propia.
Pregúntale “qué piensa o cree él de cada situación”. Ayúdalo a que se supere a sí mismo.
Una estrategia muy utilizada es la de generar nuevos aprendizajes pero siempre ten en cuenta que los aprendizajes deben ser divertidos para él.

No le des todo lo que te pida

Si accedes a todo lo que él te pida, entonces el niño crecerá sabiendo que “siempre podrá recurrir a ti”. Claro que como padres nuestro deseo es siempre estar al lado de ellos pero también es importante darles las herramientas para que puedan desenvolverse de forma autónoma.

Niño autónomo: Preséntale diferentes responsabilidades

En este punto deberás ajustar lo que sugerimos a continuación dependiendo de su edad.
·                        No lo vistas tú, deja que él lo haga aunque se equivoque.
·                        No lo bañes. En tal caso puedes estar cerca pero deja que él lo haga.
·                        Permite que el niño tenga alguna responsabilidad dentro del hogar: tender su propia cama, barrer su cuarto, poner o retirar la mesa, etc.
·                      Fomenta la responsabilidad de que “él es responsable por la realización de sus propios deberes (tarea escolar)”. Claro que puedes guiarlo pero no realices esta tarea salvo que ésta sea la consigna escolar (hay actividades que se pide se realicen como grupo familiar).

Enséñale que puede aprender de sus errores

Muéstrales que un error sólo es un paso para llegar a lograr o cumplir con el objetivo. Esto aplica tanto para el área escolar como para cualquier actividad que se proponga realizar. Lo ideal es enseñarle que, tras un error, puede corregir el rumbo (quizás cambiar el enfoque) y comenzar de nuevo.

Muéstrales que toda decisión tiene sus consecuencias

Es importante que ellos entiendan que cada acción (buena o mala) desembocará en una consecuencia determinada sobre ellos mismos y sobre el entorno.

Esto permite que los niños entiendan que cada comportamiento está ligado con el comportamiento de otra persona (o con sus consecuencias) y en poco tiempo podrá comenzar a ser un niño autónomo.


Como fomentar as habilidades sociais

Miguel Roa Polo é o autor desta guía editada por CEAPA, na que o tema central son as habilidades sociais que os noso fillos deberán dominar para acadar os seus obxectivos na vida e ser felices.
Esta guía parte da prevención de drogas para adentrarse na asertividade e na educación emocional como parte fundamental desta prevención. As pautas que nos aporta serven, ademais, para calquera aspecto da vida dos nosos fillos e fillas, e por iso pensamos que esta guía, sendo rigurosa e amena, é sobre todo, necesaria.

Para ler ou descargar, preme na imaxe:


Como promover a autoestima dos nosos fillos/as

Isabel Bellver Vázquez-Dodero é a autora desta guía editada por CEAPA, na que se fala da autoestima como motor que lles permitirá medrar e madurar acadando os seus obxectivos e superando as dificultades que a vida lles porá diante.
Para que os nosos fillos e fillas sexan felices e cheguen a ser independentes co seu propio proxecto vital cómpre que traballemos dende a súa infancia a autoestima. Nesta guía proporciónanse algunhas pistas de como facelo.

Para ler ou descargar, preme na imaxe:


O perfeccionismo nos nenos oculta unha autoestima baixa

Autoría: Katy Gutiérrez
Republicado con autorización de: http://www.educapeques.com/

El perfeccionismo en los niños y la autoestima baja

Todos deseamos hacer bien las cosas, disfrutar de ello y que los demás puedan reconocerlo, pero ¿Qué pasa cuando nuestro hijo a pesar de hacer las cosas muy bien, no las disfruta y le cuesta aceptar los elogios? Puede ser que estemos ante un niño perfeccionista.
Saca muy buenas notas, pero el día que no lo hace, se convierte en un drama; rompe sus dibujos porque no le han salido bien; intenta destacar en clase a toda costa; detesta perder…son algunos ejemplos de rasgos perfeccionistas en los niños.

Características de los niños perfeccionistas:
  • Cada trabajo lo realiza con mucho detalle y vuelve a repetirlo uno y otra vez, perdiendo mucho tiempo en el proceso
  • Siente mucha presión ó ansiedad cuando no domina algo
  • Prefiere abandonar antes que hacer las cosas mal
  • Hace las cosas muy bien, pero a costa de mucho sacrificio
  • Es minucioso
  • Le cuesta trabajo recibir elogios
  • Siempre cree que podría haberlo hecho mejor
  • Es muy exigente y crítico consigo mismo y con los demás
  • Tiende a las rabietas cuando algo no le sale bien, por muy ordinario que sea
  • Le cuesta trabajo tomar decisiones
  • Tarda mucho en arrancar o quizás nunca lo hace porque siente que no podrá hacerlo bien

¿Cuál es su motivación por hacer las cosas perfectas?

Tener interés por hacer bien las cosas y el gusto por obtener excelentes resultados, no es algo malo en sí mismo: grandes deportistas, científicos, escritores, pintores, educadores…  intentan destacar, obtener premios, medallas, dar lo mejor de sí mismos, llegar a sus metas…
Desde mi punto de vista, todo tiene que ver con la motivación que tienen para hacer las cosas perfectas:

Motivación interna/ interés genuino: Cuando el niño se esfuerza y va aprendiendo de sus errores, sigue adelante y se encuentra automotivado. Disfruta y va aprendiendo durante el proceso. Hay un crecimiento y enseñanza, independientemente de que llegue al objetivo marcado o no.
Las emociones y conductas que acompañan a este tipo de motivación son: Aumento de energía, ganas de intentar una y otra vez, perseverancia, creatividad, sabe pedir ayuda, sabe escuchar consejos, desecha la crítica, positivismo, paz, reconoce sus puntos fuertes y débiles.

Motivación externa y/o autoexigencia: Cuando el niño se esfuerza sólo para obtener la aprobación ó el reconocimiento de los demás (padres, profesores, amigos..) o simplemente se exige demasiado así mismo. Se trata de una imposición, no de un genuino interés por la excelencia.
Las emociones y conductas que suelen acompañar este tipo de motivación son: Ansiedad, presión, ira, autoestima baja, comparación constante con otros, miedo al fracaso, abandono y miedo a intentar cosas nuevas.

Consecuencias negativas a mediano/largo plazo del perfeccionismo por motivación externa o autoexigencia:

  • Ineficacia: Ser tan minucioso o pasar tanto tiempo sopesando la situación para evitar equivocarse, hace que se pierda tiempo muy valioso o que deje del lado el objetivo principal.
  • Fracaso: Cuando cuesta trabajo reconocer los errores, no se aprende de ellos y la ansiedad y las rabietas, pueden terminar dominando la situación.
  • Abandono con frustración: O le salen perfectas las cosas o mejor lo deja, pero con culpabilidad
  • Aislamiento social: Una alta competitividad, críticas mordaces y falta de paciencia, hacen que los demás puedan ver ese niño como alguien repelente.
  • Autoestima baja: Necesidad de complacer a otros, sensación de fracaso y de falta de valía, a pesar de que incluso pueda ser admirado por los demás.

¿Cómo pueden ayudar los padres a reducir el nivel de perfeccionismo de sus hijos?

Menos presión y expectativas más realistas, los hijos no tienen por qué cumplir los deseos frustrados de los padres, ni tienen porque tener las mismas capacidades que otros. Evitemos frases del tipo: Me has decepcionado.

Dejar de lado el modelo de los padres perfectos, quizás el padre o la madre tienen rasgos perfeccionistas que sirven de ejemplo y retroalimentan el carácter del niño. Familias modélicas que dejan poco margen para el error.
Hijo, te quiero por lo que eres, no por lo que haces/logras, es importante que los niños perciban un amor incondicional de los padres y que el amor no está condicionado a su conducta o méritos en la vida.

No perfecto, sino perfeccionándose, dar el mensaje a los niños de que es más importante dar el paso y avanzar, que quedarse paralizado por querer hacer todo bien.
Perfección vs rapidez, el niño debe aprender a distinguir cuando una tarea requiere precisión y/o atención al detalle y cuando se valora más la rapidez en la ejecución.
Se aprende más de los errores, desdramatizar los fallos, incluso ayudarle a comprenden al niño la enseñanza que hay detrás de los fallos. Es muy útil que los propios padres cuenten anécdotas o ejemplos de cómo aprendieron ellos mismos de sus errores.
Lo mas importante es que la perfección no paralice, sino más bien que el niño aprenda a valorar el esfuerzo y enseñanza que se obtiene a lo largo del camino. Un camino donde hay cabida para los errores, las carencias y no por eso decae la motivación por el buen hacer.
Por eso, la perfección no debería de ser un abjetivo sino un verbo en presente continuo, en constante movimiento.


Autoestima

A Sociedade de Pediatría de Atención Primaria de Extremadura, a través do seu programa de Saúde Infantil e do Adolescente, tráenos un material máis que interesante sobre a saúde.
Republicamos este material coa súa autorización, (http://www.spapex.es/)