A psicóloga clínica Montse Sánchez Povedano comezou a súa especialización en trastornos da conduta alimentaria (TCA) hai máis de 25 anos, cando coñeceu os primeiros casos de xoves con TCA, que eran tratadas en hospitais co obxectivo limitado de recuperar a súa masa corporal e autoestima. Este primeiro contacto foi suficiente para entender a complexidade do trastorno e adentrarse no mundo do sufrimento emocional relacionado coa alimentación.
Neste vídeo de BBVA e El País fálanos deste trastorno e como afrontalo dende a familia.
Miguel Salas, doutor en Literatura e profesor, é o autor do libro "En plan lector: sobrevivir a la adolescencia sin dejar de leer". Nel, propón algúns consellos para axudar aos pais nese sentido. El é moi contundente: "buscamos un ocio moi fácil que nos evada a cambio de moi pouco, vendo a tele, consultando o móvil ou xogando con el". Pero engade: "se estamos dando este exemplo aos nosos fillos, é moi difícil que eles collan un libro".
Neste vídeo de BBVA e El País, fálanos precisamente de como fomentar a lectura nos nosos fillos. Paga a pena velo.
Coa maternidad recentemente estreada e a premisa simple de que pais e nais
queren o mellor para os seus fillos, Míriam Tirado comezou a escribir un blog
sobre maternidade, paternidade e crianza. Desde isto pasou unha década. Hoxe, a
bitácora conta con máis de mil entradas e ela converteuse nun referente da
crianza consciente e respectuosa en España.
Licenciada en Xornalismo pola Universidade Autónoma de Barcelona e tras
case tres lustros como redactora de informativos radiofónicos, Míriam Tirado
decidiu cambiar de rumbo. Formouse como “Conscious Parenting Coach” coa
psicóloga Shefali Tsabary, e apostou pola divulgación educativa, cuestionando o
modelo tradicional de crianza. “Hai outra forma de criar aos fillos desde a
conexión, a consciencia e o respecto”, asegura Tirado. A tamén escritora, é
autora de contos infantís de xestión das emocións como os supervendas “Tengo un
volcán” ou “El hilo invisible”. Ademais, escribiu varios libros dirixidos a
pais e nais – “Rabietas” ou “Maternidad a flor de piel” - e acaba de publicar a
súa primeira obra de ficción para adultos: “Removidas”
Desde o humor e o sentido común, Míriam Tirado fala de asertividade,
emocións, comunicación ou límites. No seu traballo, pon o foco na consciencia
dos proxenitores e non no comportamento dos fillos. “Educar de xeito consciente
é un acto revolucionario”, asegura. Para o cambio de paradigma, Tirado ofrece
pautas e consellos de gran utilidade, pero advirte: “criar de xeito respectuosa
require de esforzo e grandes doses de paciencia”.
Estes vídeos pertencen á colección da Fundación BBVA en colaboración co xornal ElPaís.
Licenciada en Psicología e Ciencias da educación, Sonia Díez
é fundadora de varios centros educativos e autora do libro "Educacción". A súa
obra é unha chamada urxente para mellorar a educación. Díez pide un cambio para
mellorar o sistema educativo unindo a familias, mestres e institucións para
traballar xuntos e lograr unha educación que responda ás esixencias e aos
importantes cambios sociais que están vivindo as novas xeracións de estudantes:
"O mundo está pedindo a gritos que exista un cambio de paradigma educativo,
empecemos a vivir na incerteza asumindo que en algo nos equivocaremos, pero que
merece a pena intentalo".
Damos demasiada importancia ás notas dos nosos fillos? Sonia
Díez reclama unha avaliación que vaia moito máis alá dunha simple
cualificación: "Cando dicimos quen somos non mostramos un "currículum mortis"
que di todo o que fixemos, senón que presentamos un "currículum vitae" que di
cal é o noso potencial, que somos capaces de facer".
Premendo na seguinte imaxe atoparedes un vídeo de BBVA en colaboración con ElPaís.
Nenos que foron bebés diferentes, cunha mirada e vocabulario precoz, capaces de investigar sobre astros e dinosauros ao mesmo tempo que razoan como adultos, abúrrense en clase, distráense porque a súa mente voa con cada estímulo, sofren porque senten de forma extrema e buscan pasar desapercibidos e mimetizarse na sociedade para non ser sinalados. Estas e outras peculiaridades comparten os nenos e mozos con altas capacidades, talentos simples, complexos, superdotados e prodixios. Pero que sabemos sobre este colectivo minoritario nas escolas?
"Máis aló do estereotipo que a xente cre, que ter altas capacidades é ter un C.I. determinado, un cociente intelectual determinado e ademais sacar moi boas notas, que se confunde co rendemento académico, ter altas capacidades significa toda unha estrutura psíquica, emocional, un xeito diferente de procesar a realidade, un xeito diferente de sentir e de pensar", explica a psicóloga Olga Carmona.
Experta en Neuropsicología da Educación e Atención Psicoeducativa de Nenos con Altas Capacidades e directora do Centro de Psicología CEIBE de Madrid, Carmona dedicou máis de 20 anos á investigación e detección precoz de altas capacidades en mozas e adultos, así como ao seu estímulo e desenvolvemento en proxectos como o 'Oveto Virtus' do Instituto Oviedo de México ou o Centro Internacional de Apoio ao Talento e á Alta Capacidade 'Intalent' en Latinoamérica. Coautora dos libros "O xenio que levas dentro" e próximamente "Manual práctico para nais, pais e fillos con altas capacidades", esta experta sinala os puntos onde podería mellorar o sistema educativo e a sociedade en xeral para desenvolver o potencial destes mozos, sen caer nos mitos ou estereotipos sobre a súa forma de aprender, pensar ou sentir.
"Cando facemos unha detección de altas capacidades, o primeiro que explicamos aos pais é que non se trata dunha mala noticia; non é un diagnóstico psicopatológico. Non deben ter medo ás etiquetas. Só trátase de profundar no perfil do neno para saber que necesita, para satisfacer a súa demanda, tanto a nivel académico, como a nivel afectivo", conclúe a psicóloga.
Premendo na seguinte imaxe atoparedes un vídeo de BBVA en colaboración con ElPaís.
Licenciado en Psicología Clínica e da Saúde pola Universidade Complutense de Madrid e Doutor en Educación, Rafa Guerreiro dedicou gran parte da súa carreira profesional á investigación, o exercicio clínico e a docencia na Facultade de Educación na Universidade Complutense de Madrid e do Centro Universitario Cardeal Cisneros.
Conferenciante en congresos nacionais e internacionais e formador de profesores e pais en numerosos colexios e centros educativos, Guerreiro acaba de publicar os libros 'Como estimular o cerebro do neno' e 'Educar no vínculo', que se suman ao seu anterior título, "Educación emocional e apego".
Que aspectos emocionais e intelectuais debemos atender na formación do cerebro dun neno? O psicólogo defende o desenvolvemento dun apego seguro desde a infancia. "Si queremos que o día de mañá os nosos fillos teñan a capacidade de regularse emocionalmente, tomar decisións, que sexan empáticos, capaces de planificarse, concentrarse, facerse cargo da xestión dos seus impulsos... Require de tres pasos: que os pais saiban autorregular as súas propias emocións, que poidan regular as emocións dos seus fillos e finalmente ensinen estratexias para que os nenos aprendan a regularse sos e péchese o círculo", explica o experto.
Premendo na seguinte imaxe atoparedes un vídeo de BBVA en colaboración con ElPaís.
Un vídeo que todos os pais e nais deberían ver sobre como educar aos nosos fillos. Marian Rojas Estapé explicando de forma sinxela algunhas leccións básicas.
Este es el testimonio de un padre
rebosante, no solo de amor hacia su hijo, sino de objetivos claros. Quiere algo
para su hijo y pone todos los medios para conseguirlo. No importan las
dificultades. Nos parece muy ilustrativo para tener en la mente cuando nos
sintamos cansados o perdidos; cuando se presenten las dificultades y creamos
que no podemos superarlas. Para que pensemos qué queremos trasmitir a nuestros
hijos con nuestro ejemplo y si hemos elegido bien los valores a trasmitirles.
Rick nació en 1962 y, debido a la
falta de oxigeno en el parto, sufrió una parálisis cerebral que le dejo seriamente
afectado. Esto no ha sido ningún inconveniente para competir, ayudado y apoyado
por sus padres y familiares, en diferentes maratones y triatlones. Su
testimonio es un ejemplo de superación e integración, no solo para las personas
que como él sufren alguna discapacitación, sino para todas aquellas que
teniéndolo todo, no saben valorarlo ni valorar a los demás.
Para Chema Lázaro, ser mestre
nunca foi a primeira opción. Biólogo mariño de vocación, un grupo de nenos
cambiou a súa vida: “Descubríronme aos poucos a miña vocación, para o que
estaba feito, onde podería desenvolverme profesionalmente”. Foi precisamente
ese grupo de nenos co que Chema Lázaro conseguiu o Premio Nacional de Educación
en 2013.
Actualmente, Lázaro é profesor do
Máster de Neurodidáctica da Universidade Rei Juan Carlos e fundador de NIUCO,
unha iniciativa que aposta polo cambio educativo baseado na aplicación da
neurociencia na aprendizaxe: “É moi importante que os mestres non empecemos a
opinar desde a experiencia e fagámolo desde a evidencia. Pasar dunha cultura da
opinión a unha cultura dos feitos e as certezas do que funciona e do que non
funciona dentro do aula”.
Para Lázaro, a educación é a
única oportunidade para crecer como persoas e conseguir ser a mellor versión
dos alumnos: “Os alumnos son cidadáns de hoxe. Temos que educarlles nas
competencias como o pensamento crítico, a cooperación, a creatividade que son
fundamentais para resolver os problemas de hoxe”, conclúe.
“Non quero dar
unha imaxe de nai perfecta aos meus fillos; non quero que eles me vexan como
unha muller inquebrantable. Por que? Porque cando pasen os anos e eles saian aí
fóra, ao mundo real, e teñan a súa primeira caída, o seu primeiro fracaso, non
quero que se veñan abaixo pensando: “Que decepción. A miña nai aquí nunca se
caeu, porque a miña nai era perfecta””. Lucía Galán Bertrand é pediatra,
escritora, nai e conferenciante, máis coñecida como “Lucía A miña Pediatra”,
Premio Bitácoras ao mellor blog de Saúde e Innovación Científica 2015 e Premio
Mellor Divulgadora de España pola Organización Médica Colegial 2018. publicou,
entre outros libros, os títulos “O mellor das nosas vidas”, “Es unha nai
marabillosa”, “A viaxe da túa vida” e “Contos de Lucía miña Pediatra”. Recentemente
foi nomeada membro do Comité Asesor de UNICEF e converteu a pediatría en
materia de debate con base científica a través das redes sociais. O seu labor
divulgadora non se limita a informar sobre mitos da saúde, virus e febre, antibióticos
e vacinas, senón tamén educación emocional. Desde rabexas e frustracións a
educar na empatía e a cooperación: "Non hai terceiro mundo, nin primeiro
mundo. Todos pertencemos a este mundo e é a nosa responsabilidade deixalo un
pouco mellor do que o atopamos", conclúe.
É efectivo o castigo para os nosos fillos?, é posible educar aos nenos con
amabilidade e firmeza, ao mesmo tempo?, que habilidades teñen que aprender os
nosos fillos para desenvolverse ben? Estas, son só algunhas das cuestións que
Marisa Moya aborda nesta conversación. Mestra, psicóloga e directora de escola
infantil, Moya é a máxima referencia en Disciplina positiva en España. Nos seus
obradoiros para familias e docentes, ensina a pais e nais a relacionarse de
xeito afectiva cos nenos e aprender habilidades que necesitan para crecer e
desenvolverse. Para Marisa Moya, a clave da educación no século XXI consiste en
crear ximnasios emocionais en cada fogar e en cada escola. Segundo a mestra, o
propósito a longo prazo de todos os pais é axudar aos seus fillos no
desenvolvemento da autoestima e as destrezas que necesitan para ser seres
humanos felices e capaces de contribuír ao benestar da súa familia e da
sociedade, xa que é só a través da confianza e a experiencia como un aprende a
humanizarse: “Os nenos necesitan experimentar para converterse en persoas. O
castigo non é unha estratexia educativa, é unha inseguridade adulta”, conclúe a
educadora.
No seu pobo non había escola e na súa casa non había libros. Os pais de
Nuccio Ordine nin sequera chegaron ao instituto, pero el logrou converterse nun
referente mundial sobre literatura clásica. É un dos maiores expertos no
Renacemento e en teoría do xénero literario. “Amo a literatura porque tiven
mestres que me fixeron amala. Cambiar a vida dun estudante é a misión máis
importante dun educador”, asegura.
Profesor de Literatura Italiana na Universidade de Calabria, humanista,
filósofo e escritor, alcanzou fama internacional polos seus estudos sobre
Giordano Bruno. Ordine, reivindica a construción dunha sociedade mellor a
través de valores humanistas. Sostén que “disciplinas como a música, a
literatura, a arte, hoxe en día considéranse inútiles porque non producen
ganancias, e son o coñecemento que máis necesitamos, porque poden facer á
humanidade máis humana”. É o que el chama “a utilidade do inútil” e que dá
título a un dos seus libros traducido a máis de vinte idiomas e que obtivo a
consideración de Mellor Libro Humanista do ano 2017.
Nuccio Ordine reflexiona sobre as grandes transformacións da escola, da
investigación científica e da sociedade. Considera que o ensino e a educación “constitúen
unha forma de resistencia ás leis do mercado, á mercantilización das nosas
vidas e ao temible pensamento único”. Este sabio italiano invítanos a facer
unha viaxe aos problemas do presente a través da literatura clásica.
Escritor
e divulgador, Álex Rovira cre firmemente no poder transformador da palabra e da
nosa mirada cara aos demais. Nas súas reflexións, aborda tanto cuestións
relacionadas coa innovación, a creatividade e a dinámica de equipos, como
contidos relacionados coa psicología, a filosofía, a antropología ou a
sociología. Autor do libro `O Compás Interior´, traducido a nove idiomas e con
máis de cincocentos mil exemplares vendidos, Rovira é ademais un dos escritores
españois con maior prestixio internacional. As súas obras, traducidas a máis de
35 idiomas, supuxeron un éxito de vendas en todos os países nos que foron
publicadas. Tamén é co-autor de `A Boa Sorte´, un éxito sen precedentes na
literatura de non ficción española, con preto de catro millóns de copias
vendidas e que foi elixido mellor libro do ano en Xapón no ano 2004. Polo seu
carácter inspirador, é colaborador habitual de diversos medios de comunicación
e un ponente moi demandado tanto na esfera nacional como internacional. Citando
ao poeta e novelista Goethe, Álex Rovira afirma: “Si tratas a un ser humano
como é, seguirá sendo o que é; pero si o tratas como pode chegar a ser, converterase
no que está destinado a ser”.
Licenciado
en Psicología Clínica e da Saúde pola Universidade Complutense de Madrid e
Doutor en Educación, Rafael Guerreiro dedicou gran parte da súa carreira
profesional á investigación, o exercicio clínico e a docencia na Facultade de
Educación na Universidade Complutense de Madrid e do Centro Universitario Cardenal
Cisneros. Conferenciante en congresos nacionais e internacionais e formador de
profesores e pais en numerosos colexios e centros educativos, Guerreiro acaba
de publicar “Educación emocional e apego”, un manual para converter a nenos e
mozos en expertos emocionais. Como fomentar a seguridade, autoestima e empatía
en fillos e alumnos? No seu último libro propón claves prácticas para implantar
en casa e a aula. “ Existen varias ferramentas que podemos dar ao neno para que
saiba identificar, nomear e expresar as súas emocións. Debemos lexitimalas: si
o noso fillo fálanos de algo que lle preocupa non podemos racionalizar, senón
escoitar e atender ata que atope o equilibrio emocional”, afirma o psicólogo. E
advirte da importancia do “outro” na aprendizaxe de habilidades sociais. “A
empatía non só pódese, senón que se debe ensinar. E para iso é importante non
só o que dicimos, senón o que facemos”, conclúe.
Capaz de descifrar os enigmas do
mundo infantil, a psicóloga e escritora Elizabeth Kilbey é a cara máis coñecida
da serie de televisión británica “A vida secreta dos nenos”, onde analiza o
comportamento dos pequenos que participan no programa.
Kilbey é investigadora do campo
da psicología clínica e está especializada na “ idade de latencia”, que define
como “o período que vai dos 4 aos 11 anos máis ou menos e que é unha das etapas
máis importantes, aínda que máis descoidadas, do desenvolvemento do neno”.
A doutora traballou durante dúas
décadas propoñendo solucións ás problemáticas familiares máis comúns e nos
últimos anos recibiu na súa consulta unha preocupación recurrente: o uso
incontrolado de novas tecnoloxías por parte dos nenos. “As pantallas están
cambiando a forma na que os nenos xogan, o modo no que socializan e as
actividades que ocupan o seu tempo”, asegura a psicóloga. Co ánimo de aportar
solucións, Kilbey publicou recientemente 'Nenos desconectados', un libro no que
analiza o impacto dos dispositivos de pantalla e no que proporciona ferramentas
para gestionarlos e crear unha contorna familiar seguro.
El alumno estratega no
se limita a subrayar y memorizar textos,
sino que procesa la información
haciendo uso de diferentes herramientas
“La tecnología lo inunda todo. También la forma de estudiar,
pero hay que saber cómo utilizarla”. A Anna Iñesta, directora del Centro de
Innovación Educativa de ESADE, no le gusta hablar de técnicas de estudio, sino
del alumno estratega, aquel que no se limita a subrayar y memorizar ingentes
cantidades de texto y que en su lugar procesa la información haciendo uso de
diferentes herramientas. En algunos casos aplicaciones (App) y en otros el mero
intercambio de impresiones con compañeros de clase. Es lo que los expertos
llaman reciprocal teaching (enseñanza recíproca). “Está demostrado”, dice
Iñesta, “que al recibir una explicación por parte de un igual -otro alumno-
ambos procesan mejor ese contenido y mejoran la asimilación de conceptos”.
España es el país líder en Europa en uso de smartphones con
un 66% de penetración, según el informe Spain Digital Future in Focus de
ComScore, y el 40% de los jóvenes utiliza el móvil para estudiar o intercambiar
apuntes, señala un estudio de Tuenti Móvil e Ipsos. Cada vez más los
estudiantes hacen uso de la tecnología para hacer frente a los exámenes, pero
es importante poner límites y no perder la concentración frente al huracán de
estímulos de la Red.
Con tecnología y sin ella, aquí van siete consejos de expertos
para preparar mejor los exámenes.
1- Gana concentración. Los ordenadores y las tabletas han
robado parte de protagonismo al papel a la hora de estudiar. Cada vez se usan
más, ya sea para leer los temarios o realizar mapas conceptuales online. Pero
también pueden distraer fácilmente y perjudicar la concentración. “Los avisos
de la entrada de nuevos correos electrónicos o las interacciones en Twitter o
Facebook son continuas y es importante desconectar mientras uno estudia”,
señala Anna Iñesta. Para lograrlo, la experta propone utilizar la herramienta
Ommwriter, que una vez instalada en el ordenador o dispositivo móvil, corta
todo intercambio de informaciones a través de la Red. Es un programa que recrea
la nada y cuando se pone en marcha siguen llegando correos pero no saltan las
alertas. Al abrirlo, se escoge un fondo, un ruido (el sonido de una biblioteca
o de una pecera) y el tipo de letra con la que se va a escribir. “Este
procesador de texto de estilo zen permite mayor concentración y reflexión”, añade
Iñesta.
2- Elabora un calendario de estudio. Aplicaciones como
Google Calendar, Sunrise Calendar, Awesome Calendar, o The Homework App son
útiles para organizarse. “Es recomendable utilizar un formato mensual que te
permita visualizar todos los días disponibles de un solo vistazo. Hay que
señalar las fechas de los exámenes y tachar los días en los que no te será
posible estudiar”, señala Nuria Suñé, psicóloga y directora del Centre Future.
Además, hay que dividir los días de estudio en dos bloques (mañana y tarde) y
distribuir de forma estratégica el tiempo que se destinará a las distintas
asignaturas en función de su complejidad. “Aunque tengas el calendario en la
cabeza, para tu cerebro no es lo mismo escribirlo o programarlo que sólo
imaginarlo. El hecho de organizarlo te permite rebajar tu sensación de
indefensión y de falta de tiempo y fomenta un análisis de la situación más
realista y ajustado”. Suñé recalca que disminuir la ansiedad es aumentar la
productividad, y aconseja dedicar una mañana si es necesario a la elaboración
del calendario. “Una vez lo hayas acabado, te sentirás mucho más tranquilo”,
asegura.
3- Crea mapas conceptuales online. Aplicaciones como
Mindmeister o Vue permiten crear mapas conceptuales online. “Al elaborar estos
esquemas, el estudiante realiza un esfuerzo importante para distinguir lo
esencial de lo superfluo y procesa mejor la información. Estos mapas son como
un árbol que entrelaza conceptos clave sobre una temática; aportan una visión
global”, indica Anna Iñesta, de ESADE. Estas aplicaciones permiten trabajar de
forma individual y colectiva; los mapas pueden ser diseñados por diferentes
estudiantes desde distintos lugares, siempre y cuando estén conectados a
Internet. Además, se puede grabar el proceso de elaboración del mapa y reproducirlo
cuantas veces se quiera. Una vez finalizados, los estudiantes pueden quedar
para exponer la parte que han realizado. “Científicamente está demostrado que
el aprendizaje colaborativo tiene ventajas en el proceso de adquisición de
conocimientos”, dice Iñesta en referencia a estudios como Student-student
interaction: The neglected variable in education, de Johnson, D. W. y Johnson,
R (publicado en Educational Researcher en 1981). “Explicar algo a otra persona
es la mejor manera de interiorizarlo, el proceso de adquisición de
conocimientos finaliza cuando se verbaliza. Si no lo sabes explicar, no te lo
sabes”.
4- Crea foros online para preparar el examen. Ya sea a
través de los campus virtuales de las universidades o de espacios web como
Blogger (de Google) o Wikispaces, el alumno puede crear foros para proponer
distintas preguntas sobre la materia que va a examen y propiciar que el resto
de estudiantes participen para dar la mejor respuesta. Ángel Sobrino,
vicedecano de Investigación de la Facultad de Educación y Psicología de la
Universidad de Navarra, considera que a través de estas plataformas los alumnos
se motivan a estudiar: “Al comprobar que otros controlan un tema que a ellos se
les escapa, se ponen las pilas para no quedarse atrás”. En ocasiones son los
propios docentes los que generan estos foros. “Hasta ahora este tipo de
herramientas solo se usaban en el e-learning (universidades online), ahora cada
vez se emplean más en las universidades presenciales”. Si el centro no dispone
de un campus virtual, el alumno puede crear un espacio para compartir
información en canales como Blogger o a través de redes sociales como Facebook.
5- Amplía tus apuntes con tu propia investigación. El
profesor de Ciencias Políticas y vicerrector de la Universidad Internacional de
la Rioja (UNIR) Josu Ahedo recomienda ir más allá del temario ofrecido por el
docente y complementar los apuntes con datos adicionales obtenidos con
búsquedas rigurosas. Una de las opciones es Google Académico. “Se pueden
encontrar ensayos de autores de referencia que ayudarán al estudiante y le
diferenciarán del resto”.
6- Ponte a prueba. La mejor forma de preparar un examen es
simularlo. “Estudiar no consiste en hincar los codos y memorizar, sino en
hacerse una representación muy clara de cómo va ser el examen y diseñarlo”,
explica Antoni Badia, profesor del departamento de Psicología y Educación de la
Universitat Oberta de Catalunya (UOC). Hay que analizar cuáles son las
competencias que más valora el docente y atender a las pistas que da sobre cómo
será el examen. Además de preparar una prueba tipo test o de desarrollo, el
alumno puede consultar las publicaciones del docente para fijarse en la forma
en que describe el fenómeno, en qué puntos se extendió más y qué priorizó.
7- Representa con gráficos el texto (infografías, líneas de
tiempo). “Cuando un profesor pide que se compare A con B no espera una
explicación de A y B por separado”, asegura Badia. Es necesario identificar qué
herramienta de aprendizaje puede ser útil según la temática. Por ejemplo, para
estudiar las obras del Barroco puede ser útil elaborar fichas con la
información. Para relacionar unos conceptos con otros son convenientes las
infografías, líneas de tiempo o gráficos con flechas que expliquen causas y
consecuencias (en materias como historia o física). “Gran parte del texto se
puede representar gráficamente. No se trata de hacer esquemas de todo, sino de
aquello que requiera una mayor profundización”. Es lo que Badia llama uso
estratégico de las herramientas.
Animámosvos a que vexades o seguinte vídeo. E que o
compartades cos vosos fillos adolescentes. Pódevos servir para facerlles
preguntas sobre os seus soños, sobre os soños que xa cumpriron e non son
conscientes ou non valoran, sobre os soños dos demais e de como ser parte deses
soños alleos.
É un vídeo impactante que pode axudar aos vosos fillos
sensibilizarse sobre unha realidade que non todos os mozos coñecen, a dar
importancia ao importante e a valorar o que agora creen que é gratuito e que en
realidade é un privilexio: a saúde, o amor dos pais, a amizade, o seu fogar, os
irmáns, poder estudar…
E para nós como pais porque ás veces centrámonos no
futuro, nas expectativas, nos erros… sen permitirnos ver a verdadeira esencia
dos nosos fillos, a marabillosa persoa que se esconde tras unhas malas notas ou
un comportamento desafiante.
